Ditëlindja: 30 Dhjetor 1980

Vendlindja: Boston, Massachusetts

Sytë: Kafe

Flokë: Kafe

Babai: Shqiptar

Nëna: Daneze

Profesioni i dytë: Balerinë

Gjatësia: 1m e 59cm

Pengu: Të ishte pak më e gjatë

Aktorja e preferuar: Jamie Lee Curtis                                                                                   

Ngjyra e preferuar: E zeza

Sporti i preferuar: Hokej në akull

Ka frikë nga: Fluturimet në avion

Nuk do të bëjë kurrë: Nudo në film

Fansat më të shumtë: Të burgosurit

Mëkati i bërë: Pirja e duhanit

Mikesha e ngushtë: Clare Karmer

Megjithëse ky mund të quhej i pari “rol” i rëndësishëm për të, filmi “True Lies” nuk kishte qenë i pari film që e kishte vendosur përpara kamerave. Sepse Eliza Dushku kishte qenë një nga ata fëmijët me fat të Hollivudit, që duket se kanë lindur me një qëllim të mirëpërcaktuar në jetë: të bëhen yje. Ajo vetë kishte qenë tepër e vogël për të menduar se çfarë do të bëhej kur të rritej. Kishte qenë e vogël për të menduar të provonte fatin në qytetin e madh të filmave. Gjithë përvoja e saj aktoreske mund të përmblidhej në grupet e teatrit të shkollës fillore. Një pasion si gjithë të tjerat, si kërcimi apo mësimi i baterisë, apo muzika xhaz. Pak nga të gjitha, me asnjë gjë të veçantë që ta përcaktonte si një yll të së nesërmes. E ndërsa ajo nuk kishte menduar asgjë, thjesht fati kishte vendosur për të. Një shoqërim i thjeshtë që po i bënte të vëllait që donte të bënte provat e një reklame, e ktheu gjithë vëmendjen tek vajza dhjetëvjeçare. Ndoshta nuk kishte qenë dita me fat e të vëllait, që kërkonte të futej në botën e modës, por kishte qenë sigurisht dita e saj fatlume. Nuk ra në sy duke recituar, siç kishte bërë në teatrot e të vegjëlve, por e tërhoqi vëmendjen me të tjera gjëra: me ecjen e lehtë nëpër shkallë, si të ishte ndonjë mbretëreshë.

Në fakt, megjithë atë mbiemër që e rrëfente aq mirë prejardhjen, Eliza Dushku pak do të kishte mundësi të merrte nga rrënjët e saj shqiptare. Në çdo biografi të sajën ajo nuk ka hezituar të shkruajë fort qartë origjinën e saj: baba shqiptar dhe nënë daneze. Megjithatë në edukimin e saj kultura daneze do të luante një rol shumë më të fortë sesa ajo shqiptare. Thjesht për faktin se asaj i qëlloi fati i trishtë i rritjes në një familje prindërish të divorcuar. Familja e saj me dy prindërit Xhudi, pedagoge në universitetin e Suflokut dhe Filipi, mësues në shkollat publike Bostonit, e vetmja familje me atë mbiemër, jetonte në Massaçusets. Derisa, kur pas lindjes së tre djemve, ndërsa ishin në pritje të Elizës, vendosën të divorcoheshin.

Gjithsesi, kjo nuk do të thotë që Eliza nuk pati ndonjë fëmijëri të lumtur. Sigurisht që ajo mënyrë të rrituri në një familje me një prind do ta bënte të ishte më e lidhur me nënën, një raport ky që do ta vlerësonte publikisht kohë më vonë, kur me statusin e një ylli të Hollivudit, teksa jepte intervista dhe fliste për filmat e saj, nuk harronte të vlerësonte rolin e të ëmës në jetën e saj: "Ajo më rriti mua dhe tre vëllezërit e mi si një mama “single”, ndërsa vazhdoi të punonte çdo ditë si pedagoge me kohë të plotë. Gjithçka në jetën time ia kushtoj pikërisht asaj”.

Në fëmijëri, miku i saj më i mirë ishte vëllai më i madh. Ishte pikërisht familja streha e saj më e ngrohtë ku ajo kaloi vite të qeta, kur u kushtohej të gjitha trilleve të moshës: teatrit të shkollës, mësimit të muzikës- ku përveç pianos kishte zgjedhur të mësonte edhe një vegël të pazakontë për vajzat siç ishte bateria- këngës dhe kërcimit. Jo thjesht për hobi: në të gjitha recensat e shkruara për të nuk  harrohet të përmendet që është një balerinë mjaft e zonja në shumë zhanre: xhaz, tip- tap dhe klasike.

Një fëmijëri tipike për një amerikane që rritej në një qytet të sofistikuar si Bostoni. Nëse në familjen e saj nuk pati asnjëherë probleme, nëse për të depërtuar në Hollivud qe e ndjekur nga fati i mbarë, kjo nuk do të thotë që gjithçka në sheshet e xhirimit për të ka shkuar lumturisht mirë. Si një nga përvojat më të vështira ajo ka veçuar xhirimin e filmit “Jeta e një djali”, ku ajo është vajza e Robert De Niros. Në film ata jetojnë në qytezë të vogël dhe i ati martohet me një grua që ka një djalë: Leonardo Di Kaprion. Në ekran gjithçka shkon mirë, Eliza dhe Leo ndërtojnë një raport vëlla e motër gati idilik, Eliza ndërton edhe njëherë lidhjen që kishte pasur me vëllain e madh. Kurse në të vërtetë, në sheshin e xhirimeve ngjarjet rridhnin ndryshe. “Leo ishte pesë a gjashtë vjet më i madh se unë dhe brenda pak kohësh, arritëm të gjendeshim brenda një marrëdhënieje motër – vëlla krejtësisht të urryeshme”. Ishte Leonardo Di Kaprio ai që ia bënte xhirimin e filmit një ferr të vërtetë Elizës së vogël: e fyente gjithë kohës, me sharje e fjalë që ajo nuk i kishte dëgjuar kurrë më parë. Reagimi i saj kishte qenë si i çdo fëmije tjetër: “Qaja dhe e pyesja se përse ishte aq i keq. Por kur e pashë se ai vazhdonte, u detyrova t’i ankohesha regjisorit”. Një reagim tipik fëmije, me një rezultat prej të rrituri: asnjë grimë nga urrejtja e tyre nuk u shfaq në film. Eliza Dushku, ashtu si dhe Leonardo di Kaprio, asnjëri prej të dyve i njohur në atë kohë, ishin profesionistë të vërtetë. Yjet e së nesërmes.

Megjithëse adoleshente, në vitin 2002 u fut në listën e 100 femrave më seksi në botë. Drejt e në vendin e 13-të. Për të parën herë në atë listë të shumëlakmuar një mbiemër tërësisht shqip, si e vetmja fjalë që ajo e shqipton pa asnjë aksent anglishteje: Dushku.